.....مجله اینترنتی نگاهانه - سیاست، جامعه، هنر، ادبیات، ورزش و

درباره ما

درباره ما

ارتباط با ما

صفحه اصلی

Untitled 1

نگاه دیگر

طنز

ورزش

دانش

زنان

باشگاه

تاریخ

ادبیات

هنر

جامعه

سیاست

سرمقاله

مشاهده عکس نویسنده مقاله

شماره چهار - زنان

سهم زنان از غرور و افتخار ملی در ورزش

وقتی تویی که این همه ادعای دغدغه حقوق زنان داری، بعد از پیشنهاد موضوع ورزش زنان، ناگهان می فهمی چقدر کم در این باره می دانی، اولین دلیلی که به ذهنت می رسد، نقص اطلاع رسانی در این باره است! می ترسی که مانند بسیاری، استدلالی که آورده ای، بیشتر توجیه کمبود اطلاعات و مطالعه ی خودت باشد. و یادت می افتد با اینکه دغدغه حقوق زنان داری، حوزه ورزش را هیچ گاه دنبال نکرده ای و یا درست تر آنکه هرگز چندان علاقه ای به دنبال کردنش نداشته ای. نمی شود انکار کرد ضعف اطلاع رسانی در این حوزه را، نمی شود از یاد برد که از این همه روزنامه و نشریه ورزشی، زنان سهمی ندارند! از دعواهای قرمز و آبی، از غرور و افتخار ملی، از 90 ها و نقدها و حتی اخبار ورزشی... و فکر می کنی چرا ورزش زنان دغدغه ات نبوده؟ و یاد آن خبر می افتی که: " براساس آمارهایی که سال 85 از سوی دفتر فعالیت‌های ورزشی وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی اعلام شد تنها 12 درصد از دختران ایران ورزش می‌کنند در حالیکه آمار ورزش پسران 80 درصد است.اما درگزارشی که از سوی دفتر فعالیت های ورزشی وزارت اموزش و پرورش امده مشخص نیست که دلیل استقبال نکردن دختران از ورزش چیست." و در این خبر باز هم چیزی که مشخص نیست یا حتی مهم، دلیل عدم استقبال دختران از ورزش است... ولی تو که نمی توانی فراموش کنی که مدتهاست از گل کوچیک توی کوچه هم سهمی نداری! از آزادانه و بدون حس کردن سنگینی نگاه عابران، سوار بر دوچرخه، خیابان ها را رکاب زدن! از... و نمی دانی بخندی به این واقعیت که ورزش برای اکثریت زنان، مدت هاست در تلاش هایی برای رسیدن به تناسب اندام محدود شده، یا چشم ببندی و هیچ نگویی تا مبادا خاطری مکدر شود از تلخی حقیقت...

می خواهی از مشکلات ورزشکاران زن بنویسی و هر چه تلاش می کنی نمی توانی از پوشش دست و پا گیرشان نگویی و یادت می آید آن بار را که کاراته کاران زن ایران به دلیل حجابشان از شرکت در مسابقات محروم شدند... و دست و پا گیری پوشش را فراموش می کنی و می خندی به سادگی این قصه که انگار پیچیده تر از این ها ست!

به آن خبر خوش فکر می کنی که نهایت لطف و کرم مسئولین بود: " افزایش بودجه ورزش قهرمانی زنان به 20 درصد از بودجه کل قهرمانی کشور " و باز ناخودآگاه، ذهن بازیگوشت، این خبر را می گذارد کنار مصاحبه با آن دخترک تنیسور ملی پوش که کرایه زمین و هزینه مربی و جالب تر از آن 99% هزینه مسابقات را خودش می پرداخت... و به کلمه ملی پوش فکر می کنی، به غرور ملی و قهرمانان ورزشی... نکند این کلمات را هم باید مردانه دانست؟

می خواهی از امکانات بگویی، درست ترش می شود امکانات نداشته ورزشکاران زن... نمی دانی از کدامشان بنویسی؟ از تنها زمین چمن فوتبال زنان که در اختیار مدارس فوتبال پسران قرار گرفت؟ از لغو سفر ملی پوشان فوتبال زن به آلمان در آخرین دقایق که دلیلش «مشکلات فنی » عنوان می شود که البته می دانیم بیشتر مالی است! ؟ از اعزام با اما و اگر تیم های زنان برای مسابقات آسیایی دوحه و گذاشتن شرط و شروط هایی برای مدال اوری و عملکرد خوب؟ - که به زعم خوشان حق دارند این هزینه ها را صرف اعزام تیم هایی کنند که امید بیشتری به مدال آوری شان هست!- از بیلیارد زنان که مسابقات باشگاهی ندارد به این دلیل ساده که محل تمرینی برایشان نیست؟ از ورزشگاه هایی که تنها صبح ها در اختیار زنان است؟ یا از...

باز سعی می کنی چشم بر مشکلات شرعی ورزش زنان ببندی ولی یادت نمی رود که لاله صدیق به همین دلیل اجازه شرکت در مسابقات اتومبیلرانی را نیافت، آخر مسابقه مختلط اشکال شرعی دارد! و او که تا قم رفت برای کسب اجازه از یکی از مراجع که شرکت او با حفظ شئونات اسلامی بلامانع است! نمی توانی فراموش کنی که دهانت از تعجب باز ماند که لاله صدیق باز هم به دلایل شرعی نمی تواند مربی مرد داشته باشد حتی اگر در ماشینی جداگانه و پشت سر او حرکت کند! دیگر انتظار ندارید که برای ورزش زنان در سایر رشته ها، مربی مرد داشته باشیم؟

هر چه بنویسی تکرار است و تکرار و پوزخند است که از پی اش می آید و بغض! تنها اینکه یادمان باشد وقتی با افتخار از برد ارغوان رضایی در مقابل یکی از مهمترین تنیسورهای جهان حرف می زنیم، این پیروزی را به نام کشورمان سند نزنیم تا بلکه غرور ملی مان جریحه دار نشود! یادمان باشد ارغوان ایرانی الاصل، اگر در ایران بود... و یادمان باشد ارغوان هایی را که لقب ملی پوش هایمان را یدک می کشند و اگر نگوییم بیشتر، به اندازه و هم پای قهرمانان مرد ورزشی مان می دوند و عرق می ریزند و نفس نفس می زنند ولی دست آخر در حافظه تاریخی ما جایی ندارند و از غرور و افتخار ملی هم، سهمی...

پی نوشت: خبرها به نقل از مجله شیر زنان است.

محیا استوار

Mahya1987@gmail.com

Untitled 1

کلیه حقوق این سایت محفوظ است

Designed By Emad