|
|
مشاهده عکس نویسنده مقاله
شماره سیزده - ورزش
ما نیز می توانیم (بزرگداشت روز ملی پارالمپیک)
بازیهای المپیک و پارالمپیک ,نشانه ای از دوستی و عشق در
بین ملل و اقوام است. ورزشکاران از سراسر جهان گردهم می
آیند و در رقابتی ,قهرمان ها را مشخص می کنند اما آیا
قهرمانان المپیک و پارالمپیک فقط به دنبال کسب مدال از این
رقابتها هستند؟مسلما خیر. تمام این رقابتها بهانه ای برای
با هم بودن ,برای تبادل فرهنگ و نشان دادن و ثابت کردن عشق
به یکدیگر است.در این میان کسانی نیز هستند که دارای
ناتوانی و معلولیت جسمی و ذهنی هستند و می خواهند توانایی
های خود را نشان دهند و فعل تکراری اما کارآمد توانستن را
صرف و عملی کنند.
با تاسیس کمیته ملی پارالمپیک ایران ,گامی موثر برای
سرپرستی ,اداره و سازماندهی قهرمانان جانباز و معلول
برداشته شده و البته در این بین نقص هایی نیز وجود دارد
اما در این مجال قرار نیست که از کاستی ها بگوییم بلکه سخن
از عشق,عشق و عشق خواهد بود و نیکی و افرادی از جامعه که
در بین ما هستند اما چشمهایی آنها را نمی بینند.
((روز ملی پارالمپیک)) ,به نوعی زیباترین و مؤثرترین گامی
بوده که کمیته پارالمپیک برای ارج نهادن و خدمت به افراد
معلول و دارای ناتوانی جسمانی برداشته است.روز ملی
پارالمپیک روز نشان دادن توانایی هاست , روز شادکردن دلهای
افرادی است که نه از روی ترحم بلکه از روی محبت و عشق نیاز
به توجه و درک مشکلات خود دارند.
روز ملی پارالمپیک ایده ای ایرانی است ,در سالهای گذشته
جشنهای مربوط به این روز تنها در تهران برگزار می شد که
امسال و به طور همزمان در سی استان کشور ,برنامه های ویژه
برای هرچه بهتر برگزار شدن مراسم برای این عزیزان برگزار
خواهد شد.برنامه هایی که دهها هزار دانش آموز معلول در جشن
فرهنگی ورزشی این روز شرکت کرده و با ورزشهای خاص خود آشنا
می شوند. این برنامه ها دل هزاران نفر از دختران و پسران
معلول و دارای ناتوانی جسمی را شاد خواهد کرد و نور امید
را در دل خود و خانوادشان روشن خواهند کرد.روزی به یاد
ماندنی و پر از شور و اشتیاق.خنده هایی که خالص و بی
ریاترین خنده هاست و اشکهای شوقی که از چشمهای والدین آنها
به نشانه ی سپاس از کسانی که به یاد عزیزان آنها هستند
جاری می شود همه و همه از ارزشهای این روز و این جشن است.
مراسم روز ملي پارالمپيک ، در تاریخ 3/8/86 در تهران و 29
استان کشور برگزار خواهد شد. شرکت کنندگان علاوه بر انجام
راهپيمايي همگاني ، در ايستگاه هاي تفريحي مثل پرتاب توپ
داخل سبد و ضربات پنالتي نيز با هم به رقابت خواهند پرداخت
و نهايتا در جشن روز پارالمپيک شرکت خواهند کرد. اين
چهارمين سالي است که مراسم روز ملي پارالمپيک در ايران
برگزار مي شود. ايران نخستين کشوري است که مراسم روز ملي
پارالمپيک را برگزار کرده و مورد تقدير کميته بين المللي
پارالمپيک نيز قرار گرفته است. اين مراسم از سوي کميته ملي
پارالمپيک جمهوري اسلامي ايران و با همکاري سازمان آموزش و
پرورش استثنايي و هياتهاي ورزشهاي جانبازان و معلولان
سراسر کشور برگزار خواهد شد.
آنچه مسلم است نباید تنها به این روز بسنده کرد و نباید
این عزیزان را از یاد برد بلکه با برنامه ریزی و بستر سازی
مناسب زمینه حضور تعداد بیشتری از این افراد را در رشته
های مختلف ورزشی مختص آنان فراهم کرد و شاید توسعه ورزش
همگانی در بین این افراد یکی از موثرترین کارها برای این
مهم باشد.
مهرداد رضایی روشن
--------------------------------------------------------------------------------
آخه فوتبالم شد بسکتبال ؟؟؟
خدا این فدراسیون فوتبال و فوتبال ایران را از ما نگیره و
گرنه نمی دونیم تکلیف این همه روزنامه ورزشی, وب سایت و
وبلاگ چی می شد؟
چپ می رویم فوتبال,راست می رویم فوتبال ,اصلا به هیچ سمتی
نمی رویم بازم فوتبال ,چشمهامونم شسته ایم و یه جور دیگه
نگاه می کنیم بازم فوتبال ,نمی دونیم بگیم اه بازم فوتبال
یا بگیم اخ جون بازم فوتبال,اصلا کجای این فوتبالیم ؟می
دونیم که هممون کارشناس فوتبالیم , می دونیم که هممون
کارشناس داوری هستیم, می دونیم که کلی بی برنامگی داریم
,می دونیم که کلی سوتی و اتفاقات نادر و جالب تو این ورزش
اتفاق می افته می دونیم که مربیان رو با تحقیق و بررسی
انتصاب و اخراج می کنیم, می دونیم که فدراسیون فوتبالمون
ماههاست بی رئیسه (تکراری ترین مطلب رسانه ها ولی واقعیت
اصلی فوتبالمونه) , می دونیم که هزار تا دایه مهربانتر از
مادر تو فوتبال داریم, می دونیم که تیم ملیمون رو هواست و
مربیش معلوم نیست کیه, می دونیم که با امداد غیبی تو
رنکینگ فیفا دو پله صعود می کنیم , می دونیم که داوریهای
فوتبالمون از هلو هم هلو تره, می دونیم که خداحافظی
بازیکنان از فوتبال الکیه , می دونیم که کمیته انضباتیمون
رأیاش تو مایه های بذار در کوزس , می دونیم که ... ,بابا
چقدر این فوتبالمون باحاله! با همه این تفاسیر ,همین
فوتبال با همه ی حاشیه هاش بازم قشنگه و ارزش خاص خودشو
داره ,بازم شور و حال خودشو داره
اما آقای سرمربی ای که درست و حسابی نمی تونی فارسی صحبت
کنی, با این همه تفاسیری که از فوتبال ایران شد,فکر نمی
کنم که حق داشته باشی که فوتبال ایران رو مقابل رسانه ها
خطاب قرار بدی و به این فوتبال توهین کنی.
اندکی تأمل ,اندکی صبر ,درسته که مدتیه چشمه های فراوانی
از ورزش رزمی را از مربیان در کنار و بیرون زمین پدیدار
شده اما حرکت و لفظ شما بسیار زشت و قبیح تر از حرکت
مربیان دیگست,چه خوبه که از فوتبال و هواداران آن معذرت
خواهی کنی و دلشون رو بدست بیاری.
مهرداد رضایی روشن
Mehrdad.roshan@gmail.com
|
|
|
