|
درباره ما
|
Untitled 1
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
یک |
|
دو |
|
سه |
|
چهار |
|
پنج |
|
شش |
|
هفت |
|
هشت |
|
نه |
|
ده |
|
یازده |
|
دوازده |
|
سیرده |
|
چهارده |
|
پانزده |
|
شانزده |
|
هفده |
|
هجده |
|
نوزده |
|
بیست |
|
بیست و یک |
|
| |
|
|
مشاهده عکس نویسنده مقاله
شماره بیست و یک - سیاست
صلح یا نبرد همیشگی(شماره اول)
ذوقی چنان ندارد، بی دوست زندگانی
احسان نظری - بعد از چند شماره، بد نیست دوباره کمی از قیل
و قالهای روزانه سیاست دور شویم و این بار سراغ بحث های
نظری و تئوریک عالم سیاست برویم...
"هر چیزی ضد خودش را در خود می سازد."
کارل مارکس
بارها به این نکته اشاره کرده ام که علم سیاست با علوم
دیگری همچون: فلسفه، تاریخ، علوم دینی، فلسفه تاریخ، فلسفه
علم و بسیاری علوم دیگر پیوندی محکم و عمیق دارد و چه بهتر
که بگویم این علوم کاملا در هم تنیده شده اند.
فلاسفه و نظریه پردازان گاه در قامت ایدئولوگ و بنیان گذار
یک ایدئولوژی، گاه در قامت پردازنده یک ایدئولوژی و گاه در
قامت نظریه پردازان سیاسی، برای دادن تعریف از حکومت و
دولت و یا نظریه هایی برای اداره دولت و حکومت ظاهر شده
اند. از گذشته های دور، از خواجه نظام گرفته تا افلاطون،
از لاک و هابز گرفته تا هایدگر و پوپر و از هانتینگتون تا
میشل فوکو و فوکویاما.
"هابز" می گوید: «در وضع طبیعی، جنگ همه بر علیه همه، باعث
یک ناامنی همگانی و جمعی می شود و در اثر این ناامنی،
افراد ناچار می شوند یک قرارداد اجتماعی بین خود تنظیم
کنند و جامعه را ایجاد کنند و هر کسی قدرت خود را به یک
رهبر در جامعه تفویض می کند تا افراد در رقابت دائم همدیگر
را نکشند». اما هابز در ادامه می گوید که این کار در سطح
جامعه ممکن است و در بین کشور-ملت ها چون هیچ قدرت برتر
بلامنازعی وجود ندارد، "جنگ ابدی" حاکم خوهد بود.
اما "امانوئل کانت" فیلسوف شهیر دیگر در مقاله "صلح ابدی"
به این نکته قائل است که همان طور که افراد از وضع طبیعی
اولیه بیرون آمدند و قرارداد اجتماعی وضع کردند و صاحب
اجتماع شدند، کشورها هم به این نتیجه می رسند و برای
جلوگیری از جنگ ابدی، بین خود قرارداد وضع می کنند و قدرت
خود را به یک قدرت بالاتر تفویض می کنند. او می گوید: «هر
جنگی انسان را از جنگ بیزارتر و به صلح نزدیک ترمی کند.»
این گونه است که کشور ها به یک صلح ابدی سیر می کنند.
دسته دیگر مثل نو محافظه کاران هم اعتقاد دارند که اگر
منافع ملی کشور ها در تعارض با یک صلح جهانی باشد، هیچ گاه
منافع ملی خود را رها نمی کنند تا یک جامعه جهانی و صلح
جهانی شکل گیرد و اعتقاد دارند می توان با قدرت صلح ایجاد
کرد. پس کشوری که قدرت بیشتر دارد می تواند صلح ایجاد کند.
می توان گفت که قرن بیستم، قرن نبرد ایدئولوژی ها بود. با
اتمام جنگ سرد و چیره شدن بلوک غرب و با پیشرفت اینچنینی
در فلسفه، علوم و تکنولوژی، بسیاری از نظریه پردازان به
سوی جهانی شدن حرکت کردند. آنها تصور می کردند ارزش های
بشری که بعد از سال ها جنگ و نظریه پردازی بدست آمده و
ارزش های دموکراسی، جهان شمول خواهد شد و سایر کشورهای غیر
دموکراتیک به راحتی این ارزش ها را خواهند پذیرفت. اما
وقایع اواخر قرن بیست و شروع قرن بیست و یک، چیزی خلاف این
را نشان داد.
در دنیای امروز (علاوه بر دلایل قومیتی و تفاوت در تفاسیر
و دیدهای مختلف مذهبی و جنگ های نو محافظه کاران) می توان
دلیل دیگر جنگ ها و یا نشانه های شروع جنگ در برخی کشور ها
را، برانگیخته شدن افراد سنتی و ایجاد مقاومت از سوی آنها
و برانگیخته شدن بنیاد گرایی های مذهبی در کشور های غیر
دموکراتیک در برابر ارزش های دموکراسی غربی دانست.
از یک سو ایده جهانی شدن، نظریه های منطبق بر ایجاد نظم با
قدرت، نظم نوین جهانی و از سوی دیگر برانگیخته شدن
سنتگرایان و بنیادگرایان و البته انحصارطلبان دولتی در
برابر دموکراسی جهانی و جامعه یکپارچه جهانی، نشان از جنگ
دارند تا صلح.
این همان چیزی است که "ساموئل هانتینگتون" سال ۱۹۹۳، در
مقاله ای به وضوح پیش بینی کرد و مشکلاتی که در برابر
جهانی شدن این ارزش ها بود را نشان داد.
در شماره بعدی با بررسی اشکال مختلف نظام ها و دولت های
جهان و اتفاقات دو قرن معاصر به شرح مقاله هانتینگتون و
یکی از علل به وجود نیامد صلح جهانی از دیدگاه او خواهیم
پرداخت.
احسان نظری
pellaton_2004@yahoo.com
|
|
|
|
Untitled 1
|
