درباره ما
Welcome To Negahaneh.com
    درباره ما ارتباط با ما صفحه اصلی
Untitled 1
نگاه دیگر | طنز | ورزش | دانش | زنان | باشگاه | تاریخ | ادبیات | هنر | جامعه | سیاست | سرمقاله
 
 
مشاهده عکس نویسنده مقاله
شماره شانزده - سیاست

شاه چهار گوشه جهان

« پسر «كمبوجيه» و «چيش پيش» و از دودماني كه هميشه شاه بوده اند، فرمانروايي اش را مردوك و نبونيد گرامي مي دارند و با خرسندي قلبي پادشاهي او را مي خواهند. همه مردم گام هاي مرا با شادماني پذيرفتند و در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهرياري نشستم.»

هفتم آبان روز گرامي داشت «كوروش كبير» شاه شاهان بود. اما ديريست كه كوروش آسوده نمي خوابد. اين بار بهانه گرامي داشت روز جهاني كوروش از طرف دولتي ها بود. او كسيست كه دولتي ها با تمام تلاش هايشان براي ناديده گرفتن او در اين سه ده، راه به جايي نبرده اند. گاه مبارزه با او را، عين مبارزه با شاه و طاغوتيان مي دانند و در صدد تخريب مقبره او بر مي آيند و گاه ديگر مراسم دولتي بزرگداشت كوروش را از طرف همان ها شاهد هستيم.



گاهي قرار است كه سال ها به او بي اعتنايي كنند و طرفدارانش را به بهانه جانب داري از پادشاهي مذمت كنند و گاهي عكس مقبره او را در پشت اسكناس هاي پنج هزار توماني چاپ كنند.

بسيار درباره كوروش و روش پادشاهي ايشان گفته اند و ما شنيده ايم كه ديگر لازم به تكرار نيست. همه ما حتي شده اطلاعات بسيار كمي درباره او در ذهن خود داريم. رييس سازمان ميراث فرهنگي استان فارس خبر از برگزاري مراسم بزرگداشت كوروش در هفتم آبان ماه را داده بود. اما اين بار هم...



او گفته بود كه قرار است روز تولد كوروش برايش بزرگداشت بگيريم. اما اي دريغ كه حتي او نمي دانست كه 7 آبان روز تولد كوروش نيست، بلكه روز صدور بيانيه حقوق بشر اوست.

او گفته بود كه در اين روز بازديد از پاسارگاد و پارسه مجاني است. اما خبر هاي آن روز حاكي از آن بود كه از هفت صبح تمام نيروهاي حراست سازمان ميراث فرهنگي و نيروي انتظامي در پاسارگاد بودند و اجازه بازديد نمي دادند و تنها تا نه صبح بازديد رايگان بود و بعد از آن بليط فروخته مي شد كه البته اگر هم بازديد رايگان مي بود فرقي نداشت زيرا همان طور كه گفتم اجازه بازديد به كسي داده نمي شد.



از پرونده سد سيوند هم كه همه ما خبر داريم و نياز به بازگو ندارد. بسياري از تعهدات سازمان ميراث فرهنگي و وزارت نيرو براي جلوگيري از آسيب به تنگه بلاغي نيز هنوز انجام نشده و اين در صورتي است كه تحقيقات لازم توسط دانشگاهيان انجام شده و موارد مورد نظر به سازمان ميراث فرهنگي و وزارت نيرو ابلاغ شده البته مثل هميشه آنها اين موارد را تكذيب مي كنند.

هنگام برگزاري جشن هاي دو هزارو پانصد ساله شاهنشاهي و بعد از انقلاب نيز جفاي فراوان بر كوروش رفت. تا آنجايي كه صادق خلخالي آخوند معروف در كتاب «كوروش دروغين و جنايتكار» كوروش بزرگ را توطئه صهيونيسم خواند و چنان تهمت هايي به او زد كه شنيدن آنها هنوز دل ايران دوستان را به درد مي آورد و دسته آخر هم خواستار تخريب مقبره او و تخت جمشيد شد.



او كوروش را سفاك و خون ريز مي داند. او را به انحراف اخلاقي، بي بند و باري و لواط متهم مي كند و عظمت او را توطئه استعماري و از جانب يهوديان مي داند. او علامه طباطبايي كه كوروش را نزديك ترين فرد به عبارت «ذوالقرنين» در قرآن مي داند نيز واعظ حكومتي خطاب مي كند. او كوروش را كه از نسل پاك آريايي است و از هر دو طرف مادر و پدر شاهزاده است را يهودي زادي و از مادري يهودي ميداند.

سپس او اينچنين مي گويد: « نژاد يهود امروز به تبهكاري بشريت معوف اند. تنها معرف كوروش به نيكي نيز يهوديان هستند. فرياد كه همين يهوديان، همين دلالان سياست بين الملل براي مردم ديگر پادشاه نامدار معرفي مي كنند...

نوشته هاي هرودوت به صورت افسانه براي نقال هاي قهوه خانه و درويش هاي سر كوچه هم به درد نمي خورد تا چه رسد كه از آن يك حماسه بسازيم و به آن افتخار كنيم.



گاهي مردم را به ترياك و ميگساري و موسيقي و هنر مي خوانند و گاهي به ورزش و المپيك. وگاهي به كمك سينما و تئاتر و كافه و تريا و رمان و تاريخ موهومي به روز تولد موش و سگ و گربه يا كوروش كبير مشغول مي كنند و مي خواهنو مردم رشد فكري نداشته باشند. »

آري، خلخالي كوروش را اين گونه مي داند و جشن گرفتن براي او را برابر با جشن گرفتن براي تولد موش و سگ و گربه مي داند و مي گويد نمي خواهند مردم رشد فكري داشته باشند. آيا اين سخنان ناشي از رشد فكري اوست كه اينچنين با حلاوت ديگران را نيز به اين رشد كه بهتر است بگوييم كور ذهني دعوت مي كند!!!؟؟؟



اگر رشد جامعه اي در بالندگي علوم مختلف، سينما، تئاتر، هنر، موسيقي و فرهنگ تاريخي آن جامعه نيست، پس در چه چيزي اين رشد ظاهر خواهد شد؟

آن هم فرهنگ غني و تاريخ پر افتخار ما، سابقه ما در علوم و شعر كهن و ادبيات بالنده ما، در گوشه گوشه ايران ما كه ايينچنين از سر ناداني مردم خود به سياه روزي نشسته. همان تاريخ و تمدني كه بار ها ديگراني همچون هرودوت، گزنفون، هگل و گوته و بسياري ديگر به آن شهدت داده اند.

اما امروز از آنها چه بر جاي مانده!!!؟

سر ستون هاي تخت جمشيد نيز سال هاست كه ديگر بر آن ستون هاي سر فراز به چشم نمي خورد، چه رسد به فرهنگ ما. به قول دوستي كه مي گفت: ما كه لياقت نگهداري از آنها را نداريم، شايد در جاي ديگري از آنها بهتر نگهداري شود.



اما مي توان به همين راحتي از آنها گذشت!!!؟



كوروش سالهاست كه خوابش نمي برد.



ز پوچ جهان هيچ اگر دوست دارم

تو را اي كهن بوم و بر دوست دارم

تو را اي كهن پير جاويد، برنا

تو را اي گران مايه، ديرينه ايران

تو اي شور بوم غمين

پر از خون دل و مهربان چهر

تو اي دخت شرمگين اميد

تو را دوست دارم، اگر دوست دارم

تو را دوست دارم اگر دوست دارم...



احسان نظری

pellaton_2004@yahoo.com
 
Untitled 1
کلیه حقوق این سایت محفوظ است
Designed By Emad