.....مجله اینترنتی نگاهانه - سیاست، جامعه، هنر، ادبیات، ورزش و

درباره ما

درباره ما

ارتباط با ما

صفحه اصلی

Untitled 1

نگاه دیگر

طنز

ورزش

دانش

زنان

باشگاه

تاریخ

ادبیات

هنر

جامعه

سیاست

سرمقاله

مشاهده عکس نویسنده مقاله

شماره شش - سرمقاله

به جرم جوانی!

هرم سنی هر کشور شرایط خاصی را برای مسئولین به وجود می اورد و شاید بدترین حالت برای انان ، افزایش تعداد جامعه ی جوان در یک منطقه باشد. ایران نیز در چند سال اخیر با مشکل تعداد زیاد جوانان مواجه شده است! البته واژه ی "مشکل" برای شرایط پیش امده به هیچ وجه مناسب نمی باشد چون جامعه ی جوان می تواند شادابی را القا کرده و در پیشرفت کشور در جنبه های مختلف تعیین کننده باشد. ولی مدیریت اشتباه می تواند این انرژی را به سادگی هدر داده و جوان را تبدیل به مشکل اجتماع نماید.

جوان نیاز هایی دارد که تامین ان به عهده ی سیاست گذاران است. فراهم کرد کار مناسب و مسکن برای جوانان ، انها را به سوی سازندگی سوق خواهد داد ولی وای به حال روزی که سیاست های غلط بر جامعه حکمفرما گردد و جوان تبدیل به تهدیدی برای جامعه شود. انگاه است که جوان دل زده از اجتماع ، جوانی که سرزندگی و ابادانی را برای وطن ارمغان دارد کمر به نابودی جامعه اش می بندد. افسردگی را به جامعه می بخشد و تبدیل به خطری برای امنیت کشور می گردد. اینگونه است که طرح های مبارزه با جوان و جوانی به اجرا گذاشته می شود. به جای حل مسئله ، صورت ان پاک شده و حمله به "جوان" اغاز می گردد.

طرح امنیت اجتماعی جدیدترین ترفند مدیران براید سرپوش گذاشتن بر اشتباهات شان پیرامون جوان و جوانی است. بحث بر سر چگونگی برخورد با جوانان نیست و حتی اعتقاد نویسنده بر افراط جوانان در امر حجاب و ازادی پوششی است. اما مشکل ، راه حلی است که مسئولین در پیش گرفته اند. برخورد قهری راه حل این مشکل نیست که اگر اینگونه بود "دین" راهی در دل مردم نمی یافت و اسلام محبوب ایرانیان خردمند نمی گردید. "اسلام دین رحمت است" که البته انقدر این جمله از دهان ناکسان نقل شده که دیگر اثری بر ... نه! اثرش را از دست نداده و هنوز هم تاثیرگذار است چون به واقع رحمتی بی بدیل است!

بحث جوانی و برخورد قهری با "جوانی کردن" است. صحبت از جرمی نابخشوده با نام "جوان بودن" است. اگر شما نیز از مرتکبین به این جرم محسوب می گردید ، می دانید که برنامه ریزی برای جوانان به سازمانی ملی جوانان محدود می گردد. شما به عنوان جوان تا چه حد با این سازمان اشنایید؟ مسلم است که اشنایی با این سازمان به دیدن گاه و بی گاه چهره ی رئیس خندان و شنیدن سخنان جوانانه اش محدود می گردد. رئیسی که هر گاه "روزی" با این نام تعیین می گردد و یا سخنی از جرم جوانی می شود راهی سیما شده و با لحن نصیحت گونه اش از جوانی و خوبی جوانان سخن می گوید. و این اغاز مشکلات است!

طریقه ی سخن گفتن با جوانان خود فنی است که اکثر مدیران از ان بی بهره اند. مدیران که سهل است ، افراد عادی نیز با ان بیگانه اند. گروهی جوانی را در بکار بردن اصطلاحات کوچه بازاری که در جمع های خیلی خصوص جوانان به کار می رود اشتباه می گیرند و عده ای زبان جوانی را با بیهوده گویی و خوشی بی دلیل! جوانی به زبان محدود نمی شود که اگر اینگونه بیانگاریم ، ساده اندیشی است! جوانی به تفکر است. تفکری جوان گونه که زاییده ی ذهنی باز و روشن است. جوانی تحفه ی اندیشه ی نو و نگاه متفاوت به رخداد های روزمره است که اگر اینگونه نبود جوان تا این اندازه اثرگذار نمی نمود. جوان و دید تازه اش است که می تواند با ورود به هر حیطه ای تحول افریند و سر منشاء موفقیت های بی نظیر باشد. و اینگونه است که باید به حال انانی که جوانی را در زبان می بینند افسوس خورد!

اگر از این پس برای برخورد و سخن گفتن با جوان به جای پیشه کردن زبان کوجه بازاری تفکری جوان ابتیاع کنیم شاید هیچگاه مجبور به ، بکار گیری از طرح های ضربتی نگردیم. چون جوان برخلاف دیگران تک بعدی نمی نگرد ، پس گوش می دهد و می اندیشد و راهکار ارائه می دهد. جوان بودن موهبتی است که به دوره ای از زندگی محدود نمی گردد. تفکر جوان می تواند در هر سنی یافت شود. پس بخت ان کس خوش است که در همه ی عمر جوان بیاندیشد و جوان بماند.

بهانه ی این نوشته روز جوان بود که در چند هفته ی گذشته نامگذاری شده بود. ولی تفکر جوان نمی تواند یک روز را به عنوان "جوان" بپذیرد ، چون همه روز برای جوان است! پس روزهایتان مبارک!

اشکان شعبان پور

negahane@yahoo.com

Untitled 1

کلیه حقوق این سایت محفوظ است

Designed By Emad